| • چکیده : |
,"راوی از پدرش میگوید كه از ایران مهاجرت كرده، با این كه عاشق ایران و ایرانی بوده است. او پس از كودتا و جنگ به شبهقاره كوچ كرده است و هرجا یك ایرانی میدیده، او را به خانهاش یا هتلی دعوت و برایش هدیهای تهیه میكرده و از او میخواسته كه دربارة ایران بگوید. راوی اكنون كه بزرگشده، نمیداند چگونه دربارة پدر قضاوت كند. از طرفی او را دوست دارد و از طرف دیگر بسیاری از كردار، پندار و گفتار او به نظرش اشتباه میآید. پدرش خانه، تجارتخانه و زندگی را رها كرد و در دیار غربت سرگردان زیست. شبهای جمعه دعای كمیل میخواند ولی در عین حال از متدینین بدگویی میكرده فحش میداد. راوی در این كتاب در حین روایت از پدر، داستان كسان دیگری را در این كتاب نقل میكند." |