| • چکیده : |
نویسنده در پیشگفتار كتاب، داستان را این گونه معرفی میكند... :مویه زال روایتی است با دروغهای راست از دریاچه فراموش شدهای به نام پریشان كه به طول 4000متر در 18كیلومتری شرق شهرستان كازرون واقع شده است .یا به تعبیری داستانی است با راستهای دروغ كه واژههایش از اسارت معنا رها میشود و در گندابهای سواحل گمنام دریاچه پرسه میزنند تا آن را از چنگال فراموشی به در برند و زیباییهایش را با گونههای پرندگان نایاب كه از اقصی نقاط سیاره زمین به دیدارش میآیند یگانه كند، تا گرازها را از پارههای تنش بتاراند و نیرنگ پنهان و آشكار قرقیهای مهاجم را برای پرندگان افشا كند . اما، انگار دریاچه میخواهد از چیزی بگریزد .چیزی كه ژرفنای گنگ و گریز پایش تا آفاق آبی چشمهایش تنوره میكشد و در كوارتت لاجوردین گلویش مویه میكند .آری...انگار یكسره گرفتار ویرانههای آوار شده بر تن خویش است و صورتش را از نگاه ما پنهان میدارد و همچنان كه پشت به آینده دارد، مردهها را از نهایت تاریكی بیدار میكند .گیسو شلال، در ویرانهها پرسه میزند و با نگاهی بر آماسیده پرندگان مهاجر دریایی را بر دیرك مژگان خویش رصد میكند و میكوشد داستان بربریت خود را از جزمهای فراوان تاریخ و رنجهای از یاد رفته و گمنام جغرافیا در گوش خاك بخواند .داستانی ماهیتا متغیر و انكشاف یافته در ضمیر خودآگاهش كه بهرغم تخیلات گفتمانیاش در تقابل با فضای واقعی وانمایی پرسپكتیو است ."" |