| • چکیده : |
,"«اسماعیل» و «جیران» به همراه فرزندانشان در «ده صحنه» زندگی می‌كردند. او معمار بود و برای خان بناهای مختلف می‌ساخت. دختر بزرگش «هاجر» بسیار شبیه جیران بود و از زیبایی چیزی كم نداشت. روزی پسری به نام «حسن»، كه از اهالی آن اطراف نبود، برای كار به صحنه رفت و نخست در قهوه‌خانه و بعد از مدتی به دلیل آشنایی با بنایی و کارهای ساختمانی با اسماعیل شروع به كار كرد. به خاطر این كه جایی برای خواب نداشت، در یك اتاق، گوشة حیاط خانة اسماعیل می‌خوابید. او یك روز سر حوض وسط حیاط، هاجر را دید و به او علاقه‌مند شد. بعد از آن اتفاقاتی پیش آمد كه در ادامة داستان بازگو شده است." |