| • چکیده : |
,"روزی "مینا" چشمش به كندوی زنبورهای طلایی می‌افتد. او با یك جارو قصد بیرون كردن زنبورها از كندو را دارد كه ناگهان یكی از آن‌ها به او نیش می‌زند. مینا ناراحت و گریان نزد مادرش می‌رود. مادر به او می‌گوید كه حتما زنبورها را اذیت كرده‌ای و مینا در جواب می‌گوید كه از زنبورها بیزار است. فردای آن روز پدر با شیشه‌ای از عسل از راه می‌رسد. و مینا كه بسیار عسل دوست دارد با خوشحالی از او تشكر می‌كند. سپس مادر و پدرش برای او توضیح می‌دهند كه عسل به وسیله‌ی زنبورهای پرطلایی تولید می‌شود. مینا از كارش پشیمان می‌شود و به سراغ كندوی زنبورها می‌رود و با خوشحالی بازگشت زنبورها را مشاهده می‌كند. مینا به زنبورها می‌گوید كه چقدر آن‌ها را دوست دارد و معذرت‌خواهی می‌كند. زنبوری كه مینا را نیش زده بود به او می‌گوید دوستش دارد و توضیح می‌دهد كه آن روز به خاطر كار بد مینا او را نیش زده است. پدر و مادر مینا نیز به او یادآور می‌شوند كه سوره‌ای تحت عنوان نحل به معنی زنبور در قرآن آمده كه در آن راز خلقت زنبور بیان شده است. آن‌ها به او متذكر می‌شوند كه خداوند چیزی را بیهوده نیافریده است." |