| • چکیده : |
,"فرهنگ و تمدن غربی بعد از رنسانس، با ترویج اومانیسم، در صدد نفی مذهب و فرهنگ‌های غیرغربی برآمد. اندیشمندان غربی، با طرد دین‌باوری، انسان را جایگزین خدا و علم را جانشین مذهب قلمداد كردند. آنها برای گسترش سلط? اقتصادی خویش، دیگر كشورها را از خودبیگانه و بی‌هویت نامیدند و فرهنگ غربی را میانشان تبلیغ كردند. در حال حاضر غربیان این فعالیت‌ها را با نام «تشكیل ناتوی فرهنگی» انجام می‌دهند. تبلیغات ناتو در زمین? ماهواره، رنگ، مد و ترویج الگو است. هدف ناتوی فرهنگی، شكستن ارتباط و وحدت بین مردم و رهبری، تهاجم فرهنگی، و كم‌اهمیت جلوه دادن مفهوم انتظار فرج صاحب‌الزمان (عج) می‌باشد. تهاجم فرهنگی، باعث تغییر سریع فرهنگ جامعه شده و نابسامانی‌هایی چون بی‌اعتمادی گسست فرهنگی، از خودبیگانگی و نظام‌گسیختگی اجتماعی را در پی دارد. جامعه‌ای كه تحت تاثیر تهاجم فرهنگی قرار بگیرد، هویت قومی و ملی خود را از دست داده و در نتیجه راه را برای تهاجم دشمن به آب و خاك كشورش باز كرده است. كشور ایران، از لحاظ جغرافیایی، سیاسی، اقتصادی، و فرهنگی برای دشمنان اهمیت زیادی دارد و آنها در صدد به چنگ آوردن این مزایا هستند و از طریق مدگرایی، غرب‌گرایی و الگوپذیری، در صدد مسموم كردن فرهنگ و تفكر جامعه می‌باشند. روش‌های تهاجم فرهنگی ناتو به چند صورت انجام می‌گیرد: تضعیف اعتقادات مذهبی، تحریف گرایش‌های معنوی، نفی هویت ملی، ایجاد گسستگی تاریخی، طرد الگوهای خودی، و گسترش روحی? غرب‌گرایی. بنابراین كشورها باید در تدوین برنام? مقاومت فرهنگی خود، مهاجمان و نقاط ضعفشان را شناسایی كنند و سپس روش‌های مبارزاتی را به كار گیرند. نویسنده در كتاب حاضر به طرح مباحثی در زمین? تهاجم فرهنگی، غرب‌گرایی، ابزارهای فرهنگ مهاجم، الگوپذیری، راهبردهای مقاومت فرهنگی و... پرداخته است." |