| • چکیده : |
,"نویسنده در پنجمین شماره از این مجموعه تعریفی از نظریه‌ی اخلاقی سینما به دست می‌دهد. براساس این تعریف، نظریه‌ی اخلاقی را می‌توان روشی دانست كه براساس آن می‌توان مشخص كرد سینما به تمامی از چه ارزشی در زندگی ما برخوردار و به كدام مسائل ارزش توجه یافته است و چگونه می‌توان به لحاظ اخلاقی ارزیابانه با آن برخورد كرد؟ سینما چه بازتاب‌های اخلاقی را اعم از احساس ترس و اغراق و كینه و شجاعت بر روی مخاطب می‌گذارد؟ این نظریه بیانگر این نكته است كه سینما نقش بالقوه خطیری را در حل مشكلات اخلاقی ما به دوش می‌كشد و می‌تواند در حل مسائل ارزشی از جمله توجیه برتری اخلاقیات جمعی بر فردی و به عكس، نیز الگوسازی و ترسیم زشتی‌ها و زیبایی‌های اخلاقی شخصیت ما نقش مؤثری بر عهده گیرد و با برخورداری از فلسفه‌ی اخلاق، به تعیین موضع، مبادرت ورزد و تلقی خاصی از نسبی یا مطلق بودن و نیز اعتباری یا حقیقی بودن اخلاقیات داشته باشد. براین اساس این نوشتار، ارزیابی بخشی از مسائل و مباحث نظریه‌ی اخلاقی در سینمای غرب را با مطالعه‌ی دو جریان سنتی و نوگرا بر عهده دارد." |