| • چکیده : |
,"بسیاری از نمادهای ایرانی از جانداران گرفته شده است مثل گیاهان، حیوانات، میوه‌ها و گل‌ها، حتی به خورشید و آتش نیز در فرهنگ ایرانی جان بخشیده شده و مفاهیم غنی یافته‌اند. اولین كسی كه در طول تاریخ برای حیوانات و گیاهان حقوقی قایل شد و مردم را از كشتن و آزار رساندن به آن‌ها بازداشت، زرتشت بود. زرتشت نشان داد كه باید به همه‌ی موجودات و آفریده‌های اهورامزدا ارج نهاد و تمامی نیك‌اندیشان نیز چنین كنند. در زمان ساسانیان این اندیشه منحرف شده و به پستی گرایید. در این دوره تعدادی از حیوانات مانند گاو جنبه‌ی تقدس پیدا كردند. گذشته از این رسوم دینی و مذهبی، برخی رسم‌ها نیز وارد رفتارها و كنش‌های اجتماعی شد. مثلا نام‌گذاری‌ها كه سعی می‌كردند نام، همراه نام حیوان باشد. به عنوان نمونه اسب را می‌توان در اسامی لهراسب، گشتاسب و جاماسب دید یا سگ كه به عنوان حیوانی دلیر و وفادار بود در لقب كوروش، (سپاكو) وجود دارد و هم‌چنین در واژگان سكستان (سیستان) و سپاهان. حتی برخی نام زرتشت را نیز به معنای شتر زرد می‌دانند. كتابچه‌ی حاضر به معرفی نمادها اعم از حیوانات و گیاهان، كه به صورت نمادین و با ریشه‌های آیینی در ایران جلوه‌گر شده‌اند، نیز معرفی جشن‌های ایران باستان اختصاص یافته است." |