| • چکیده : |
,""زاغو" در قهوه‌خانه‌ای كه از صاحب آن دل خوشی ندارد به كار مشغول است و به خوبی می‌داند كه از قهوه‌چی، به اشخاصی كه قصد دارند به صورت قاچاقی به آن سوی مرز بروند كمك می‌كند. امشب هم مسافری در قهوه‌خانه به انتظار نشسته و از پرس و جوهای زاغو، معلوم می‌شود كه اشیای عتیقه و تاریخی را، بدون مجوز، برای فروش از مرز آبی می‌گذراند. در كشاكش بحث بین قهوه‌چی، زاغو، و مسافر، "خالو" با حالی زار و غمگین وارد می‌شود و اعلام می‌كند قصد دارد تفنگ موروثی خویش را بفروشد تا خرج درمان فرزند بیمارش را تهیه كند. زاغو با این امر مخالف است و اعتقاد دارد، تفنگ رییس‌علی، كه از میهن در برابر اجنبی دفاع كرده و ناموس مردم این آب و خاك را حفظ كرده، فروشی نیست. قهوه‌چی، او را از دخالت برحذر می‌دارد و مسافر كه دریافته جنس بسیار خوبی برای معامله یافته، سعی دارد با بی‌ارزش جلوه دادن تفنگ، آن را به ارزان‌ترین قیمت بخرد. اما زاغو با جدیت تمام خانواده را منع كرده و با سپردن مقداری پول به وی، به عنوان قرض، تفنگ را گرو نگاه می‌دارد تا پیرمرد به درمان فرزندش بپردازد. پس از رفتن خالو و شنیده شدن صدای قایق مامورها، مسافر هراسان می‌گریزد و زاغو به انتقام ظلمی كه قهوه‌چی بر وی كرده بود، به سویش شلیك می‌كند. این نمایشنامه با چهار شخصیت قهوه‌چی، زاغو، مسافر، و خالو قابل اجرا است." |