| • چکیده : |
,"«ابراهیم اسماعیلی اراضی» دو روز پس از یلدای 1353 خورشیدی، چشمهایش را به سقف لاجوردی نصف جهان گشوده است. مثل خیلیها سالهای كودكی و نوجوانی را به مشق سواد مدرسه گذرانده، اما برخلاف خیلیها تحصیل در دانشگاه را دوبار آغاز نكرده به پایان رسانده تا بتواند چیزهایی به زعم خودش جدیتری را بیاموزد. از سال 1370 تلاش كرده كه ضرباهنگهای همیشگی ذهنش را بنویسد، اگرچه از سال 1377 به گونهای كه باید و شاید به شعر دچار شده است. از سال 1378 حضور او در كنگرهها و جشنوارههای كشوری پررنگ و باعث شد كه ارتباطات شاعرانهاش را گسترش دهد و با زندهیاد خلیل منزوی هم ارتباط برقرار كرد. از آثار او میتوان «غزل مزل»، «با من قدم بزن» و «از عشق تا عشق» را نام برد. مجموعة حاضر شامل اشعاری از وی در قالب غزل، ترانه و... تحت برخی از این عناوین است: كه زنده رود كنارت كمی قدم بزند، شعری نفس نفس پیمان در ملافهها؛ تقی انگلیسی؛ شانهها؛ قطار سوت كشید و از آن پیاده شدی؛ دو تا چشم بیتكلف؛ یه خونة قشنگ؛ و گل بابونه." |