| • چکیده : |
این كتاب ماحصل گفت و گوی خانم لیدی داتاس" با "كریستین بوبن" درباره نویسندگی و شیوه كار بوبن است كه البته پرسشها از متن كتاب حذف شده است. بوبن در این گفت و شنود بر آن بخش از زندگی خود اشاره میكند كه به نوعی بر نویسندگی او تاثیر گذار بوده است. او دیدگاه خود را درباره حرفه نویسندگی، ادبیات جهان و نویسندگان مختلف مطرح میكند؛ به ویژه نویسندگانی كه از آنان متاثر بوده یا آن كه به گونه انتظار از برخی یاد كرده است. به تصریح بوبن: "كتابهای من آنات خاص زندگی مناند. آنها از زمینهای خاموش سربر میآورند؛ اما این آنات استثنایی مرا به فراسوی همه چیز میبرند. نوشتن همواره از برون میآید و هیچگاه از درون سرچشمه نمیگیرد. برون به سان قطاری بیمهار، به درونم میآید. آنگاه احساس میكنم كه گویی حجابی برابر دیدگانم دریده میشود و من سرگرم تماشا میشوم... نوشتن و دیدن در حكم یك چیز است و برای دیدن، نور لازم است. آنچه ضد و نقیض مینماید این است كه در سیاهی مركب میتوان نور یافت. سیاهی مركب به سان انتشار شب بر صفحه كاغذ است و با این حال، درون این سیاهی است كه به روشنی میتوان دید." |