| • چکیده : |
,"واژة جشن از «تسین» اوستایی به معنای «پرستش و ستایش» گرفته شده و در ایران به معنای «عید» است. بی‌تردید، نوروز و جشن نوروزی، یک آیین کهن سال همگانی و مربوط به پدیدة نوگشتگی سال و دگرگونی طبیعت از حالتی به حالت دیگر، در میان اقوام مختلف جهان و بومیان ایران، پیش از آریایی‌ها به این سرزمین بوده است. در این میان، در نقاط مختلف،جشن‌های نوروزی به اشکال گوناگونی برگزار می‌شد. در استان گرگان یا همان «استرآباد» قدیم نیز حاجی فیروزها از اواسط اسفند ماه به تدریج در کوچه و خیابان پیام فرا رسیدن سال نو به گوش مردم می‌رساندند وزن‌ها مشغول خانه تکانی و پخش شیرینی‌های نوروزی می‌شدند. در کتاب حاضر، با نگاهی گذرا به آیین‌های نوروزی در کشورهای مختلف چون: هند، پاکستان، چین و... نوروز در گذر تاریخ معرفی و آیین‌ها و آداب و رسوم آن در استان گرگان، بررسی می‌گردد. در پایان کتاب نیز برخی از سروده‌های نوروزی، ارائه شده است." |