| • چکیده : |
,""نون و القلم" گزارشی از اوضاع اجتماعی و سیاسی است كه برخلاف كارهای دیگر جلال آل احمد در قالب یك داستان طنز بلند بازگو میشود. "آل احمد" در داستان علاوه بر پرداختن به معضلات سیاسی و اجتماعی روزگار خویش، نقش و عملكرد قلم بدستان و روشنفكران جامعه را نیز نشان داده و برخی از آنها را مورد انتقاد قرار میدهد. او در داستان دو گروه روشنفكر را نشان میدهد كه میرزا اسدالله و میرزا عبدالزكی نمایندگان آنها هستند. میرزا اسدالله انسان آزاده و آگاهی است كه به هیچ سمت و سویی متمایل نیست و بنا بر اعتقاد خود با قضایای سیاسی برخورد میكند و از آنجا كه قلم خود را در اختیار قدرت قرار نمیدهد، زندگی سادهای دارد؛ اما میرزا عبدالزكی، روشنفكری است كه به رغم تمایل به گرهگشایی از كار مردم، منافع خویش را ترجیح میدهد و به موقع نیز، در اختیار و خدمت صاحبان قدرت درمیآید. "آل احمد" در پایان داستان خود راه حل این مشكل جامعه را بیان میكند و میگوید: این مردم هستند كه باید به آگاهی و بینشی كافی رسیده و سرنوشت خود را تغییر دهند؛ و وظیف? آگاه كردن مردم را بر عهد? روشنفكران و قلم بدستان آزاد جامعه میگذارد." |