| • چکیده : |
,"كنار دریاچة بسیار زیبایی نهال كوچكی وجود داشت كه همیشه از تنهایی رنج میبرد. او آرزو میكرد كه بتواند آنقدر بزرگ شود كه توانایی دیدن دوردستها را داشته باشد. نهال كوچك نمیدانست كه بر اثر گذشت زمان بزرگ خواهد شد. وقتی كه خود را با درختهایی كه سر به آسمان كشیده بودند مقایسه میكرد، بیشتر و بیشتر بر غمش افزوده میگشت. تا این كه كمكم بهار از راه رسید. اما نهال كوچك همچنان غمگین بود تا این كه چلچلهای او را متوجة ظاهرش كرد كه چقدر بزرگ شده و جوانه زده بود. از آن پس نهال كوچك، كه اكنون به درخت تبدیل شده بود، دیگر هیچگاه اندوهگین نشد، چون هر بار شكوفههایی روی شاخههای ظریفش میرویید كه عطر آن تمام دشت را دربرمیگرفت، و هر بهار چلچله بازمیگشت و خبر آمدن بهار را به او میرساند." |