| • چکیده : |
,"از آنجایی كه اسلام، نقش بسیار مهم و اساسی را برای جامعه قائل است، فعالیتهای اجتماعی و همگانی را ارج نهاده و بر همة آنها تاكید كرده است. جامعهای كه نیكی و نیكوكاری در آن رواج پیدا كند، ملكات فاضله در همة اركان جامعه رسوخ میكند و دیگر جایی برای بدطینتی و خلق و خوی زشت باقی نمیماند. به تبع آن، دیگر ستیزه، تقابل ناروا و حتی كینهتوزی شكل نمیگیرد كه نیاز به حل دعوا و مشكل باشد. در قرآن كریم، از نیكوكاران با عنوان «ابرار» یاد شده و آیات متعددی نیز در این باره به قلب پیامبر (ص) نازل گردیده است. همچنین در آیة كریمه 191 از سورة آل عمران؛ از زبان ایمانآورندگان كه طلب بخشش گناهان خود را درخواست كردهاند و در پی آن زدودن گناهانشان را از درگاه احدیت مسئلت مینمایند، به نكتة بسیار مهم و اساسی كه در زمرة دو خواهش قبلی آنان است، اشاره و آن مردن در زمرة نیكان بوده كه از آرزوها و آمال قلبی آنان معرفی شده است. نگارنده در كتاب حاضر با استناد به آیات، روایات، سخنان بزرگان، فلاسفه و مشاهیر جهان، سعی دارد چهرة نیكی و روش صحیح اعمال و راههای شناخت و تشخیص آن را ترسیم كرده و در اختیار مخاطبان قرار دهد." |