| • چکیده : |
,"نیما از طبیعت برآمده و با رمز و راز طبیعت آشناست. پیوند عمیق وی با طبیعت را در منظومة «افسانه» می‌بینیم. با توجه به نجوای كلام نیما، این طور استنباط می‌شود كه اغلب تشبیهات وی، تشبیه طبیعی و محسوس است تا مجازی. در تصویرسازی شعر، نیما مقامی والا دارد. وی با این كه در میان طراوت طبیعت در مكانی بسیار زیبا زندگی می‌كرد، اما در بن زبان و گفته‌هایش، بذر یاس و نومیدی در حال رویش بود. نگارنده در این كتاب، ضمن بیان زندگی‌نامة نیما موضوعاتی هم‌چون اسطورة شب و تیرگی در شهر نیما؛ نیما، پیوند احساس و طبیعت؛ عشق در نظر نیما؛ نورپردازی و نوگرایی نیما؛ بازی رنگ و نور و زایش تصویر در شعر نیما؛ و تاثیر اوضاع جامعه در نیما و انزوای او را مطرح می‌سازد." |