| • چکیده : |
,"پسری، كه دانشجوی دكترای فلسفه است، با دوست خود «سعید» و یكی از دوستان وی، كه مشكلی دارد، در كافی‌شاپ قرار ملاقات گذاشته است. پسر سوار تاكسی می‌شود، پشت ترافیك معطل شده‌اند و راننده سر صحبت را باز می‌كند؛ ببینم وفای عهد و نظم نسبی هستند؟! پسر با كمی مقدمه‌چینی می‌گوید: یك صفت اجتماعی است و آنگاه بحث بالا می‌گیرد و راننده می‌گوید: خوب یك چیزی از نظر من درست است و از نظر شما نه و برعكس، پسر جواب می‌دهد: این چیزی كه شما می‌گویید، نسبی‌گرایی محض است. پسر سعی می‌كند با یك مثال ثابت كند كه برخی از مسائل در جهان ثابت‌اند. بحث ادامه دارد تا این كه راننده می‌پرسد اگر واقعیت، واقعی نباشد چی؟ می‌خواهم جوابش را بدهم كه یك دفعه تصادف می‌كنیم، پس پیاده می‌شود و به راننده می‌گوید: دیدی واقعیت واقعی را، حتما نباید كه این شكلی به تو بزند تا باورش كنی. خودش را می‌رساند كافی شاپ، سعید پیامك می‌زند كه دوستم جوابش را گرفت، تصادف كردیم، نمی‌توانیم بیاییم. نگارنده در این كتاب، در قالب داستان، به توضیح نسبی‌گرایی و ثابت بودن بعضی اصول در جهان پرداخته است." |