| • چکیده : |
,"«بریوس» به همراه پدر و مسافران دیگر سوار بر كشتی شد. او در كشتی، پیامبر خدا ـ یونس (ع) ـ را دید و دور از چشم پدر بت‌پرستش با آن حضرت مانوس شد. حضرت یونس سی‌سال بود كه به راهنمایی مردم مشغول بود اما مردم دعوت ایشان را نپذیرفته بودند و حضرت یونس كه امید به هدایت آنها را از دست داده بود آنها را ترك گفته بود. اما نگران بود كه خداوند خشمش را بر آن مردم فرود آورد زیرا هنوز آنها را دوست می‌داشت. چند روز از سفر كشتی بر دریا می‌گذشت كه ناگهان یك وال بزرگ به نام «غول‌پیكر» به قصد انتقام‌جویی راه را بر آنها بست. ساكنان كشتی تصمیم گرفتند یك نفر را جلوی وال بیندازند تا بدین‌ترتیب كشتی فرصت عبور بیابد. قرعه به نام حضرت یونس افتاد. به خواست خدا حضرت یونس، بدون آن كه آسیبی ببیند چندروزی را در شكم وال سپری كرد. چندین روز بعد غول‌پیكر به سمت ساحل رفت، ناگهان دهانش باز شد و حضرت یونس از آن بیرون افتاد. یونس (ع) به شهر و میان قوم خویش بازگشت و مردم به پیروی از ایشان پرداختند. در سای? حكومت خدایی حضرت یونس خوشبختی به مردم شهر رو آورد و تجارتشان رونق بیش‌تری گرفت. یونس نیز باقی عمر در آن شهر ماند و به مردم خدمت كرد. وال و تمام حیوان‌های دریا نیز با مردم شهر دوست شدند و هرماه به كنار ساحل و به دیدار حضرت یونس می‌آمدند. كتاب حاضر جلد هفتم از مجموع? «قصه‌های حیوانات در قرآن» است." |