| • چکیده : |
,""صادق هدایت" در این نوشتار كه تركیبی از نظم و نثر و طنز و جد است، وضع فرهنگ و ادب ایران را مورد انتقاد قرار میدهد. او برای ترسیم وضع موجود از نوع ادبی تازهای به نام "قضیه" استفاده كرده است و به شكلی غیر مستقیم روشنفكران مدرن را كه روشنفكران سرخوردهی آثار ذهنی هدایت و خلف روشنفكران اصلاح طلبی ادبیات مشروطه هستند، هجو مینماید و بحران روانی و درونی آنها را به تصویر میكشد. او هم چنین جهل و بیسوادی مردم را كه باعث شكاف عمیق میان آنها و روشنفكران مدرن گشته است، به باد انتقاد میگیرد." |