| • چکیده : |
,"نگارنده در این مقاله كوشیده، شخصیت گندرو از جمله كسانی كه به روایت فردوسی به مقام كدخدایی (شاهی) رسیده - و نقش و تئاثیرات حضور او در شاهنامه بررسی كند. این دوره از آغار پادشاهی فریدون تا پایان یافتن استبداد ضحاك ماردوش را در بر میگیرد. به تصریح نگارنده: این شخصیت تاریخی تا كنون در پس تیغهی غربت، نگهداشته شده و پس از هزاران سال به مردم ایران، معرفی میگردد. این شخصیت، همان كسی است كه به گدروی زرینه كفش شهرت داشته. همان كسی كه گرشاسب برای پیروزی بر آن، هدایایی بیاندازه و گران بهاء به پیشگاه اردویسور آناهیتا، خدای پیروزی، تقدیم میكند و خاضعانه زانو میزند و آرزو میكند كه او را بر گدروی زرینه كفش پیروزی دهد. این شخصیت همان است كه منطقهی وسیعی در جنوب شرقی ایران از دریای مكران تا نزدیك كرمان را نام خود گدروزیا یعنی سرزمین قوم گندرو نامید و تمدن جیرفت باستان را برآوار تمدنهای دیگر گسترد. |