| • چکیده : |
,"به تصریح كتاب: "وقتی نیچه گریست آمیزه‌ای است از واقعیت و خیال، جلوه‌ای از عشق، تقدیر، و اراده در وین خردگرای سده‌ی نوزدهم و در آستانه‌ی زایش دانش روانكاوی. فریدریش نیچه، بزرگ‌ترین فیلسوف اروپا.... یوزف برویر، از پایه‌گذاران روانكاوی... دانشجوی پزشكی جوانی به نام زیگموند فروید، همه اجزایی هستند كه در ساختار رمان در هم تنیده می‌شوند تا حماسه‌ی فراموش نشدنی رابطه‌ی خیالی میان بیماری خارق‌العاده و درمان‌گری استثنایی را بیافرینند. در ابتدای رمان، لو سالومه، این زن دست‌نیافتنی از برویر می‌خواهد تا با استفاده از روش آزمایش "درمان با سخن گفتن"، به یاری نیچه‌ی ناامید و در خطر خودكشی بشتابد. در این رمان جذاب، دو مرد برجسته و اسرارآمیز تاریخ تا ژرفای وسواس‌های خویش پیش می‌روند و در این راه، به نیروی رهایی‌بخش دوستی دست‌می‌یابند... اروین یالوم..... در خلال این رمان آموزشی به توصیف درمان‌های رایج برای وسواس فكری كه هردو شخصیت داستان به نوعی گرفتار آن‌اند، می‌پردازد؛ ولی در نهایت روش روان‌درمانی اگزیستانسیال و رابطه‌ی پزشك ـ بیمار است كه كتاب بیش از هرچیز، در پی معرفی آن است"." |