| • چکیده : |
,"حضور پنهان و در عین حال استوار و پایدار موضوع حكمت در فلسفه و زندگی لودویگ ویتگنشتاین (1889-1951میلادی) تا زمان نگارش كتاب حاضر ـ به زبان آلمانی ـ مغفول مانده بود. در آثار ویتگنشتاین قطعات فراوانی با درون‌مایة حكمت‌آمیز یافت می‌شود، از جمله مواردی كه او از «انسان‌شناسی» و «خودشناسی» سخن می‌گوید. در شیوة تفكر او، در روش و هدف فلسفه‌ورزی وی، نیز می‌توان شباهت‌هایی با سنت‌های حكمی كشف كرد. موضوع حكمت، پیوندگاه تفكر ویتگنشتاین و شیوة زندگی او است؛ به این معنا كه ویتگنشتاین را می‌توان «دوستدار حكمت» تلقی كرد. برخی از مباحث مندرج در كتاب عبارت است از: دربارة حكمت، راه فلسفیدن، ساختار فلسفه، روان‌شناسی به منزلة انسان‌شناسی، فلسفه به منزلة ادبیات، كلمات قصار حكمت‌آمیز و خودشناسی و نقد خویشتن." |