| • چکیده : |
((هدایت و سپهری)) عنوان كتابی است كه ذیل چهار فصل در زمینه ادبیات معاصر و نقد ادبی فراهم آمده است :((بوف كور و خشم و هیاهو))، ((همسانی درونمایههای بوف كور و سه قطره خون))، ((بوف كور :نگاهی دیگر(سخنی درباره جهانبینی هدایت در بوف كور))) و ((نقدی بر شعر سهراب سپهری)) .مولف در فصلهای نخستین كتاب با توجه به نظریههای((یونگ)) و ((تی.اس.الیوت)) مطالبی را در زمینه ادبیات تطبیقی و نقش((وجدان ناخودآگاه همگانی)) در پدیدآمدن اثر هنری بیان میكند .وی هدف اصلی خود را نشان دادن عظمت((بوف كور)) بهمثابه شاهكار قصهنویسی معاصر ایران اعلام میدارد .بخش پایانی كتاب، مروری است بر((هشت كتاب)) و بیان فلسفه و جهان بینی سپهری در این اشعار .در این بخش تصریح شده كه((هر چند سپهری مدتی در ((عرفان هندی)) سیر كرد به حقیقت دست نیافت و در این جست و جوی پیگیر ناكام ماند)) .در شعر((سپهری)) این نكته دایم به ما القا میشود كه((انسان در دسترسی به اسرار ناتوان است، زیرا حقیقت غایب است و هر نوع ارتباطی با آن غیرممكن)) . |