| • چکیده : |
در این داستان كوتاه نمادین، روزی پسركی، پندهای حكیمی را درباره هدیهای گران بها میشنود، مبنی بر آن كه هر كس چنین هدیهای را صاحب شود، برای همیشه خوشبخت خواهد بود. تصور پسرك از این هدیه، نوعی اسباب بازی یا هدیهای در روز كریسمس است؛ اما حكیم خاطرنشان میكند كه هدیه گران بها با خیال ارتباطی ندارد، بلكه ارزش آن از خودش ناشی میشود.... آن چیزی است كه در وجود توست.... "پسرك در پی یافتن هدیه روان میشود. سرزمینها و مكانهای گوناگون را كنكاش میكند. عاقبت به مردی جوان و سپس به شخصیتی میان سال بدل میگردد. سرانجام حقیقت آن هدیه را در "زمان حال" میجوید و درمییابد كه زمان حال واقعیتی است كه میتواند در اختیار بگیرد و آن را تجربه كند." |