| • چکیده : |
,"یاد مرگ و رفتن به قبرستان، یكی از كارآمدترین ابزارهای پیشرفت در معنویات و آبادسازی آخرت و آزادسازی قلب از بندهای بی‌ارزش است. یاد مرگ و سرای پس از آن، بهترین موعظه برای هر انسان است و غفلت از آن موجب می‌شود كه انسان به بیراهه رود و از حركت در مسیر كمال بازماند. انسان، در هنگام مرگ با تمام شخصیت و واقعیت وجودی خود تحویل فرشتگان الهی می‌گردد؛ بنابراین از مرگ تعبیر به" وفات " یا " توفی " می‌شود. مرگ از دیدگاه قرآن، نیستی و فنا نیست، بلكه انتقال ازجهانی به‌جهان دیگر است، هر چند، بسیاری از مردم تصور می‌كنند ساختن قبرهای مجلل موجب شادی اهل قبور می‌شود ؛ اما بهترین و آسان‌ترین كاری كه انسان می‌تواند برای اموات انجام دهد خواندن دعا و انجام كارهای خیر است. در هر حال، آن چه محسوس و مسلم است این است كه امروزه بزرگداشت اموات خلاصه شده است" به‌چند صباحی سیاه‌پوشی" نه مراعات دقیق و اصولی احكام و تعالیم همه جانب? اسلام كه برای هر كس و برای هر چیزی ارزش و حقی قائل شده است؛ حتی برای اموات. به یقین باید دانست كه دست اموات به سوی ما دراز شده است و نیاز آنان به ما به مراتب بیشتر از نیازمندیشان در دنیاست. آنان چشم انتظار هدیه‌ای از طرف بازماندگان خویش هستند." |