| • چکیده : |
غزلیات((حاج عبدالحمید سنمار)) متولد 1302شمسی در شیراز، در این كتاب، برحسب حروف آخرین قوافی یا ردیفها به صورت الفبایی، به طبع رسیده است .برای نمونه یكی از این غزلها را در پی میآوریم :سوزم از فرط غمت مانند شمع نیمه شب/ همچو پروانه فدایت جان كنم از سوز تب/ آنچنان گریم كه گردد سیلی از چشمم روان/ تا كنم خامش دمی آتش كه دارم از حطب/ خرمن هستی چرا سوزی تو جانا از فراق/ شفقتی كن همتی پایین بیا خود از غضب/ كاهشی ده از جفایت خواهشم بنما قبول/ كن عطایم بوسهای آخر تو از آن خال لب/ گر كنی احسان به مسكینی و یا اعطای حق/ از تو معشوقی كرم بر عاشقی نبود عجب/ گر دهی زهر به دستت به كه غیرم از شراب/ ریزد اندر جام زرین پر كند می از عنب/ ور دهی فحشم یقین دشنام تو بر من سزاست/ نوش دارو باشدم زان لب چوام سازی تو سب .... |