| • چکیده : |
,"نویسنده در این داستان، مراحل تكامل شخصیتی با نام "سیاوش" را با گذر از مراحل طلب، دانش، شناخت، استقلال، عشق، تجربه و فنا بازگو میكند. او در طی این مراحل از راهنمایی نمادین با نام "كوه" كمك میگیرد و سرانجام نیز به زندگی روزمرهی خود بازمیگردد. در بخشی از داستان به نقل از راوی آمده است: "كوه، مرا به دوستی با خود برگزیده بود و مرا با خود به دنیای اسرار برده بود. كوه به من زبان جهانی را آموخته بود و به من آموخت كه چهطور با چشمه، با گل، درخت، سنگ، بوته، زمین و آسمان صحبت كنم. او به من زبانی آموخته بود كه من را قادر به صحبت با تمام موجودات عالم ساخته بود و آن زبان باطن و زبان درون تمام موجودات عالم است. هرگاه قادر به نفوذ در باطن این جهان باشیم، میتوانیم به درون لایههای ناپیدای این جهان وارد شویم و قادر به صحبت به زبان جهانی با تمام موجودات، خواهیم شد و این به معنی وارد شدن و گذشتن از مرزها و دروازههای جهانهای ناشناخته است. جهانهایی كه میتوانند به شناخت ما از این دنیا كمك كنند"." |