| • چکیده : |
,"اقتصاد آموزش، به منزلة یكی از شاخههای كاربردی علم اقتصاد ظرف چند دهة اخیر نظر برخی از اقتصاددانان نئوكلاسیك و نهادگرا را به خود جلب كرده است. اقتصاد نظری آموزش، معمولا به بررسی عوامل تعیینكننده ارائه و انتخاب آموزش برای منافع اقتصادی حاصل از هزینه (سرمایهگذاری) فرد در آموزش و منافع آینده، در زمینة دستمزد و درآمد میپردازد. نخستین نقش اقتصاد آموزش بررسی شناخت فرصتها، به منظور انجام اصلاحات در زمینة برابری فرصتها و كیفیت آموزش در بلندمدت، در جوامع است، و كمتر به هدفهای كوتاهمدت چون سودهای آنی میپردازد. نگارنده بر این باور است كه پیش از تجزیه و تحلیل روابط متقابل اقتصاد و آموزش لازم است تصویر روشنی از اقتصاد، آموزش و مبانی نظری، فرهنگی، و اجتماعی آنها در جوامع مختلف داشته باشیم. در این كتاب، برای بیان اهمیت این موضوع دو موردكاوی در كشورهای شرق آسیا تجزیه و تحلیل میشود. كاركردهای اقتصادی نظام آموزش و ارتباط آن با توسعه به تفكیك سطوح تحصیلی، چالشهای اقتصادی نظام آموزش عمومی و آموزش عالی، تاثیر آنها بر كیفیت آموزش و میزان برابری و دسترسی به فرصتهای تحصیلی، تنگناهای اقتصادی نظام آموزشی و... از موضوعات بررسی شده در كتاب است." |