| • چکیده : |
,"در ادبیات فارسی، نغمه و آوازی را كه به صورتی مطلوب، باعث به وجود آمدن وجد و حال شود "شور" می‌نامند. زمان پیدایش عنوان دستگاه شور در ایران به طور دقیق مشخص نیست، چرا كه در گذشته از شور به عنوان مقام یا آواز یاد می‌شده است. اما امروزه این دستگاه یكی از غنی‌ترین دستگاه‌های موسیقی ایرانی است. نخست به دلیل تعداد شعباتی كه به این دستگاه اختصاص یافته و دوم از لحاظ روح و احساسی كه در ملودی‌های این دستگاه و مشتقات آن نهفته است. ملودی‌های شور، اغلب با محرومیت‌ها، ناكامی‌ها، غم‌ها و سایر حالات ایرانی تطابق دارند. كتاب حاضر جلد دوم از مجموعه‌ی دوازده جلدی "هنر مرثیه‌خوانی" است. نگارنده در این مجموعه دستگاه‌های مختلف موسیقی ایرانی را معرفی و مرثیه‌ها و نوحه‌هایی را به هریك از آن ها عرضه نموده است؛ ضمن آن كه آوانگاری موسیقیایی نوحه‌ها را نیز فراهم آورده است. در مجلد حاضر به معرفی دستگاه شور، 10 گوشه از 17 گوشه‌ی این دستگاه، و نوحه‌های مربوط به آن پرداخته شده است. عنوان برخی از گوشه‌ها عبارت‌اند از: كرشمه، اوج، رهاب، دوبیتی، و شهناز." |