| • چکیده : |
,"هریك از مناطق ایران در گذشته آواز مخصوص به خود را داشت. آواز افشاری نیز به طایفه‌ی ترك تبار "افشار" مرتبط است. این آواز در تقسیم‌بندی كنونی موسیقی ایران، جزء آوازهای منشعب از دستگاه شور است و با توجه به گام آن، از لحاظ علمی با دستگاه سه‌گاه تشابه دارد. آواز افشاری، آوازی مضموم و دردناك است كه از هجران و فراق سخن می‌گوید و بهترین نمونه برای اظهار درد و اندوه درونی، ناكامی‌ها و اظهار تالم از رنج‌ها و آلام زندگی، و ذكر خاطرات اسف‌بار است. كتاب حاضر جلد پنجم از مجموعه‌ی دوازده‌جلدی "هنر مرثیه‌خوانی" است كه نگارنده در آن آواز افشاری را به همراه 5 گوشه از 9 گوشه‌‌ی آن معرفی می‌نماید. هم‌چنین نوحه‌ها و مرثیه‌هایی را مناسب با این گوشه‌ها به همراه آوانگاری موسیقیایی آن‌ها، عرضه می‌كند. گوشه‌های معرفی شده عبارت‌اند از: درآمد، جامه‌دران، قرایین عراقی، و رهاب." |