| • چکیده : |
,""سه‌گاه"، به معنای درجه‌ی سوم از گامی بنیادین و اصلی، در قدیم زیربنای دستگاه‌ها بوده است، اما امروزه مانند بسیاری از تغییرات طبقه‌بندی، اصول و زیربنای موسیقی هفت دستگاهی ایران نیز به شكل كنونی‌اش تغییر یافته و دستگاه‌ها و آوازها به طریقی متفاوت از گذشته اجرا می‌شوند. دستگاه سه‌گاه، بی‌نهایت غمگین و حزن‌آور است، و در مرثیه‌خوانی جایگاه ویژه‌ای دارد و حالت‌های مختلف گوشه‌های این دستگاه در صورت اجرای درست یكی از پركاربردترین حالت‌های مرثیه‌خوانی است. كتاب حاضر جلد هفتم از مجموعه‌ی دوازده‌جلدی "هنر مرثیه‌خوانی" است. نگارنده در این مجلد به معرفی دستگاه سه‌گاه و گوشه‌های آن از جمله مخالف، درآمد، مویه، فرود، و زابل پرداخته و نوحه‌ها و مرثیه‌هایی مناسب هریك از گوشه‌ها به همراه آوانگاری موسیقیایی آن‌ها عرضه نموده است." |