| • چکیده : |
,"دستگاه "نوا" از نظر ملودی به ابوعطا و افشاری و گوشه‌های بیات عجم و پنج‌گاه شباهت دارد. نوا، ناصحی است صبور و با تجربه كه با بیانی شگفت‌انگیز، ماهرانه، نصایح دلپذیر خود را به مستمعین می‌گوید و غم اندوه را در حالتی مستور و پنهان بیان می‌كند. به خصوص اگر اشعار مناسبی مانند اشعار عارفانه برای خواندن نوا انتخاب شوند، مخصوصا در قسمت بم، با آوازی پخته و گرم، تاثیری عجیب دارد و مستمع را بی‌اختیار مطیع می‌كند. كتاب حاضر جلد یازدهم از مجموعه‌ی دوازده جلدی "هنر مرثیه‌خوانی" است. نگارنده در این مجلد پس از معرفی دستگاه نوا و 12 گوشه از 14 گوشه‌ی آن، نوحه‌ها و مرثیه‌هایی مناسب با گوشه‌ها به همراه آوانگاری موسیقیایی آن‌ها عرضه می‌كند. برخی گوشه‌های معرفی شده عبارت‌اند از: درآمد، عشاق، حزین، خجسته، فرود، و نیشابورك." |