| • چکیده : |
دولت آبادی" در این نما ـ داستان، شیوه زندگی مردمان رنجدیده سواحل جنوب كشور را به تصویر میكشد. او در خلال موضوع اصلی داستان، نحوه ارتباطات قومی ـ قبیلهای ساحل نشینان و تلاش آنان برای هستی و بقای خود را روایت میكند. "عبدو"، مرد خانواده به همراه "ناخدا شامخ" با لنج مردی به نام "مودود" راهی سفر به دوبی میشود. محموله لنج، كالاهای صوتی قاچاقی است كه قرار است وارد بندر شود. مودود كه با "استوار مقرب" افسر گارد ساحلی ـ دست به یكی كرده، در میانه راه و بر اثر درگیری، مقرب را میكشد و به دریا میاندازد. در این حال، به شامخ میگوید كه وجود او را در لنج كتمان كند و عبدو ـ جاشوی لنج ـ را مقصر اصلی قلمداد نمایند. مودود، پس از این كه خود را به دریا میاندازد، با كمك خانواده عبدو نجات مییابد؛ اما لباسهای پاره او در شب حادثه، در كپر عبدو میماند.درگیریهای "اژدر" ـ برادر مودود ـ با "فارس" ـ پسر عبدو ـ برای باز پسگیری لباس برادر و تلاش عبدو برای اثبات بیگناهیاش، نیز تصویر مظلومیت شخصیت او، از زوایای پررنگ این داستان به شمار میآید." |