| • چکیده : |
,"آغاز آفرینش از «نقطه» است و نقطه آغازین، نور و فروغ خداوند است و همهچیز با فرمان «باش» خداوندی از آن نقطه نور به وجود آمد. آغاز آفرینش هنری نیز، از نقطه است و چون همه آفرینشهای پروردگار جهانیان از نور اوست، پس نقطه آغازگر هنر نیز، نور است. در این میان، دین و آیین، تجلی هنر فروغ خداوندی و هدف آن راهنمایی و هدایت انسان غافل به مبدا خداوند است؛ اما هنر، تجلی مادی فروغ خداوندی و هدفش همان دین، و لیكن از راه معرفت به زیبایی و كمال موجود در موجودات و آفریدههای خداوند و آفریدههای هنری است. بنابراین، ابزار آن ابزار مادی و مصالحی است كه هنرمند، از میان آفریدههای خداوند دربرمیگیرد. چنین است كه هیچ دانایی از حقیقتهای جهان آگاه نیست و جز ذات عالم، كه خود فروغ آسمانها و زمین است و از فروغ خود همهچیز را آفریده است و خود او، راز آفرینشهای خود را داند و بس. این نوشتار تاملی است كه در پی آن صفات و شاخصههای «هنرمندان رهسپاران نور» خواهد آمد و مولف قصد دارد این نكته را بازگو كند كه هنر نور است و كسی كه به این نور چنگ میزند، باید به كمال «رهسپار نور» باشد." |