| • چکیده : |
,"در تیرماه 1359، آمریكا و اسراییل بیشتر كشورهای عربی همپیمان آمریكا، از ترس صدور انقلاب الهی و مردمی احساس خطری جدی كردند و برای جلوگیری از پیشرفت انقلاب، سخت به تكاپو افتاده و از هیچ تلاشی برای سرنگون كردن حكومت ایران اسلامی دریغ نكردند. آنها برای چارهجویی و مقابله، سران وابست? كشورهای عربی را فراخواندند و خطرات محسوس انقلاب ایران اسلامی را به آنها گوشزد كرده، یادآور شدند كه انقلاب اسلامی ایران یك نهضت خودجوش و مردمی است و دیری نمیگذرد كه كشورهای اسلامی و شاید تمام دنیا را با خود همصدا كند. پس لازم است با تمام قدرت و در حد توان از نظر مالی، صدام، همسای? ایران را حمایت و پشتیبانی كنیم تا شاید بتوانیم انقلاب اسلامی را ساقط كنیم. بر این اساس صدام در اواخر شهریور 1359 دستور حمل? سراسری به ایران را صادر كرد و قسمتهای زیادی از خاك آنها را به تصرف خود درآورد. در این حمل? ناجوانمردانه بسیاری از رزمندگان اسلام به شهادت رسیدند و خیلیها مجروح شدند و عد? زیادی به اسارت درآمدند. نوشتار حاضر حاوی خاطرات نگارنده از دوران اسارت خود در بند دژخیمان صدام تا زمان آزادی و بازگشت به وطن است." |