| • چکیده : |
,"كتاب ترجمهی دیگری است از "ابله" اثر داستایوفسكی كه ماجرای آن بدین قرار است: "پرنس مویخكین، آخرین فرزند یك خاندان بزرگ ورشكسته، پس از اقامتی طولانی در سویس برای معالجه بیماری، به میهن خود باز میگردد. بیماری او افسردگی عصبی است ولی در واقع مویخكین دچار نوعی جنون شده است كه نمودار آن بیارادگی مطلق است. به علاوه بی تجربگی كامل او در زندگی اعتماد بیحدی نسبت به دیگران در وی پدید میآورد. مویخكین، در پرتو وجود روكوژین، همسفر خود، فرصت مییابد نشان دهد كه برای مردی "واقعا نیك"، در تماس با واقعیت، چه ممكن است پیش آید، روگوژین، این جوان گرم و روباز و با اراده، به سابقه هم حسی باطنی و نیاز به ابراز كنونات قلبی، در راه سفر سفرهی دل خود را پیش مویخكین، كه از نظر روحی نقطهی مقابل اوست، میگشاید. روگوژین، برای او عشق قهاری را كه نسبت به ناستازیا فلیپودنا احساس میكند باز میگوید. این زن زیبا، كه از نظر حسن شهرت وصفی مبهم دارد، به انگیزه وظیفهشناسی، نه به اكراه، معشوقه ولی نعمت خود میشود تا از این راه حقشناسی خود را به او نشان دهد. وی، كه طبعا مهربان و بزرگوار است، نسبت به مردان و به طور كلی نسبت به همهی كسانی كه سرنوشت با آنان بیشتر یار بوده و به نظر میآید كه برای ساختن او به همین مزیت مینازد نفرتی در جهان نهفته دارد. این دو تازه دوست، چون به سن پترزبورگ میرسند، از یكدیگر جدا میشوند و پرنس ژنرال اپانچین، یكی از خویشاوندانش، میرود به این امید كه برای زندگی فعالی كه میخواهد آغاز پشتیبانی باشد....." |