| • چکیده : |
,"در دوران «قاجار» فقط كودكان ثروتمند اجازة تحصیل داشتند. «ابوالقاسم قائم‌مقام فراهانی» كه سیاستمداری دلسوز بود برای فرزندانش معلمی گرفته بود كه هر روز به آنها درس می‌داد. در این میان نوجوانی كه فرزند سرآشپز قائم‌مقام بود و به او «ابوالقاسم» می‌گفتند وظیفه داشت هر ظهر ناهار فرزندان قائم‌مقام و معلمشان را ببرد. او در بسیاری از روزها پشت در اتاق درس می‌ماند و درس‌های معلم را به ذهن می‌سپرد و هر روز به درس و دانش علاقمندتر می‌شد. روزی قائم‌مقام برای اطلاع از وضع درسی فرزندانش از آنها سوالاتی پرسید و آنها نتوانستند جوابی بدهند، اما ابوالقاسم به سوالات پاسخ داد. قائم‌مقام چند سكه به عنوان جایزه به او پرداخت، اما او با تضرع از قائم‌مقام درخواست كرد كه در كلاس درس بنشیند. داستان مذكور در دورة كودكی امیركبیر ـ صدراعظم باكفایت ایران در عصر ناصرالدین شاه ـ اتفاق افتاده و نشانگر نبوغ و شایستگی و درك بالا و روح بلند این انسان بزرگ است. این داستان به همراه شرح اجمالی زندگانی امیركبیر در كتاب حاضر به چاپ رسیده است." |