| • چکیده : |
,"هنگامی كه جامعه به سوی تمدن پیش‌رفت، وجود قوانین و ضوابطی برای ایجاد نظم میان انسان‌ها ضرورت یافت؛ در واقع وجود قواعد اخلاقی یكی از عوامل تشكیل و انسجام جامعة انسانی است. معمولا پایبندی و احترام به دستورهای اخلاقی در جوامع متمدن بیش از جوامع عقب‌افتاده «با فرهنگ پایین» است. در این‌گونه جوامع، وجدان انسانی به جای فشار و خفقان، افراد را به پیروی و احترام به دستورهای اخلاقی سوق می‌دهد، بنابراین با ارتقای سطح فرهنگ، اخلاق نیز از جایگاه والا و ویژه‌ای در جامعه برخوردار می‌شود. كتاب حاضر، مبین جنبة مثبت شخصیت بسیاری از صاحبان قدرت، پادشاهان، بزرگان و... است. این كتاب نشان‌دهندة رذایل و فضایل اخلاقی ایرانیان در دوره‌های مختلف تاریخی است و در سه فصل به نگارش درآمده است. در فصل اول و دوم به ترتیب از اخلاق ایرانیان پیش از دورة اسلامی و پس از آن سخن به میان آمده است. فصل سوم برای مطالعة بیش‌تر دربارة اخلاق است كه به تعریف كوتاهی از اخلاق، نسبیت آن، ارتباط میان دین و اخلاق و... اختصاص دارد." |