| • چکیده : |
,"نویسنده در نمایش‌نامه‌ی حاضر با بهره جستن از زندگی جوانان عاصی دوره‌ی "رمانتیسم"، "شلی"، "بایرن"، "ماری شلی" و "كلر كلرمونت"، كه جامعه‌ای آرمانی را در سر می‌پروراندند، به كندو كاو اندیشه‌های آرمانی و آرمان شهری جوانان دهه‌ی شصت قرن بیستم اروپا می‌پردازد. برنتن در دیگر نمایش‌نامه تلاش می‌كند قشر دگراندیش جامعه‌اش را بررسی كند و در واقع این نمایش‌نامه زمزمه‌ای درونی با خویشتن خویش نیز هست. او كه طرفدار تئاتر ضد ـ منظراست با بر صحنه كشیدن این چهره‌های عاصی از ماده خاصی استفاده می‌كند كه شیوه‌ی كارشان درتاریخ به شكل جریانی زنده مطرح بوده است: اردو زدن در بیرون از وضعیت موجود به قصد ایجاد دگرگونی در فرهنگ وتلقی‌های مردم، این اردوزدن در این نمایش‌نامه به رویارویی دو بینش متفاوت شلی و بایرن نیر می‌انجامد." |