| • چکیده : |
,"ادبیات شیعی، همگام با نوعی ایرانگرایی رشد یافت و در شاهنامة فردوسی، اوج شعر ملی ایران، نخستین حضور تاریخی خود را تثبیت كرد و با حماسههای ملی و دینی همچون «علی نامة ربیعی» (قرن پنجم) به شكلی توامان ملی و مذهبی (با غلبة فرهنگ شیعی) نمود یافت. بزرگان ادب فارسی همواره از سرچشمههای تعلیمات بزرگان مذهبی تشیع الهام گرفتهاند و پس از پیامبر اسلام (ص) از هیچكس به اندازة حضرت علی (ع) در شعر فارسی و سراسر ادب فارسی، سخنی نرفته و هیچكس به اندازة ایشان مدح نشده است. كتابچة حاضر به قلم دكتر علیاكبر ولایتی، نخستین مجلد از سهگانهای است كه به معرفی ادیبان شیعه و علاقمند به تشیع اختصاص یافته است." |