| • چکیده : |
,"«عرفی شیرازی» شاعر دورة صفویه، شاعری نازكخیال بود و بر اغلب شعرای زمانش برتری داشت. در قصیدهسرایی، مضامین دقیق سبك هندی را با كمال مهارت و استادی به كار میبرد، به طوری كه قصاید او از بهترین قصاید سبك هندی به شمار میرود. افزون بر این، در میان غزلیاتش نیز ادبیات نغز و دلنشین فراوان دیده میشود. عرفی در هند و عثمانی بیشتر از ایران شهرت دارد. سخنانش شبیه امیر خسرو دهلوی و فیضی است. او علاوه بر دیوان قصاید و غزلیات، یك مثنوی به نام«مجمعالافكار» به تقلید از «مخزنالاسرار» نظامی گنجوی و مثنوی دیگری نیز به نام «خسرو و شیرین» یا «فرهاد و شیرین» به تقلید از وی سروده است. همچنین عرفی رسالة منثوری با عنوان رسالة نفیسه دارد. كتابچة حاضر، بخش سوم از مجموعة تالیفات دكتر علیاكبر ولایتی دربارة معرفی ادیبان شیعه است. در این مجلد پس از معرفی ادیبان شیعه یا علاقمند به تشیع كه از عرفی شیرازی آغاز شده و به سروش اصفهانی ختم میشود، حماسههای شیعی معرفی گردیده است." |