| • چکیده : |
نگارنده در كتاب حاضر به چگونگی تشكیل كانون نویسندگان ایران و برخی مجامع روشنفكری در سالهای پایانی رژیم پهلوی اشاره میكند .افزون بر آن، مبارزات همسرش ـ دكتر علی اصغر حاج سید جوادی ـ و وقایعی از دوران انقلاب اسلامی را همراه با خاطرات و همدلیهایش در مقام همسر و مادر شرح میدهد و در پایان داستان فرار خود و خانوادهاش از ایران را باز میگوید .نویسنده در یادداشت ابتدای كتاب مینویسد :كتاب حاضر شامل دو دفتر است .دفتر اول، مرداد 1359 نوشته شده یعنی یك سال و نیم پس از انقلاب بهمن 1357، زمانی كه تمام خاطرات پر هیجان آن دوران هنوز به روشنی روز در ذهنم حضور داشتند و زمانی كه سراپای وجودم را یاس و ناامیدی فرا گرفته بود، از این كه میدیدم آنچه به دنبالش بودیم، به دست نیاوردیم .در نتیجه تصمیم گرفتم برای این كه پس از گذشت سالها این وقایع همچنان زنده بمانند، آنچه را كه در خانه خودم و با حضور خودم اتفاق افتاده بیان كنم .دفتر دوم شامل جریان فرار من و دو دخترم و همسرم از ایران است و ذكر حوادثی كه منجر به این فرار و جلای وطن شد .این دفتر در سال 1365نوشته شده یعنی پانزده سال قبل و چهار سال پس از فرار ما از ایران ."...این كتاب گوشههایی از وقایع انقلاب و عملكرد گروهی از مبارزان و فعالان سیاسی ایران در آن برهه را روشن میكند .در پایان كتاب عكسهایی از دكتر علی اصغر حاج سید جوادی، نویسنده و خانوادهاش، همچنین صحنههایی از انقلاب و عكس تعدادی از چهرههای سیاسی و نظامی رژیم شاه و شخصیتهای مبارز به چاپ رسیده است ." |