| • چکیده : |
,"مردم در حقیقت مرگ دچار گمانهای نادرستی هستند؛ برخی میگویند كه مرگ نابودی است و زندگی در آن جریان ندارد و خیر و شر دنبالهای ندارد و مرگ انسان را با مرگ حیوانات و خشك شدن گیاهان برابر دانستهاند. این تصورات همه اشتباه و به دور از حق است. آنچه از طریق اخبار و روایات معتبر به ما رسیده گویای این مطالب است كه مرگ، تغییر حال است كه روح پس از جدایی از تن باقی است، بدینگونه كه یا در نعمت و یا در عذاب است. شیخ صدوق در كتاب اعتقادات خود نقل كرده است كه به امیر مومنان (ع) عرض كردند: مرگ را برای ما توصیف كن. آن حضرت فرمودند: مرگ یكی از این سه امر است: یا مژده به نعمت ابدی است، یا بشارت به عذاب سرمدی است و یا تخویف و تهدید است نسبت به كسی كه نمیداند از كدامیك از این دو دسته است، اما دوستی كه مطیع امر ماست به نعمتهای ابدی مژده داده میشود، دشمنی كه مخالف امر ماست به عذاب جاودانی بشارت داده میشود و آن كه وضع او مبهم است مومنی است كه نسبت به نفس خویش ستم كرده است، با این حال خداوند او را با دشمنان ما برابر نمیكند و به شفاعتها او را از آتش بیرون میآورد، پس تحمل و فرمانبرداری كنید و به خود و دیگران پشتگرم نباشید و مجازاتهای خداوند را كوچك نشمارید چون شفاعت ما به برخی از مسرفان نمیرسد جز پس از سیصد هزار سال عذاب. نگارنده در مجموع? حاضر با بهره گرفتن از آیات و روایات به بررسی مرگ و حالات آن و نیز آداب و مسائل پس ازمرگ پرداخته است." |