| • چکیده : |
,"در روزگاران قدیم، پادشاهی خشن و ستمگر، یك طوطی مهربان داشت كه همیشه سعی میكرد ضمن گفتگو با پادشاه او را نصیحت كند تا ستمگری نكند. روزی طوطی دلش گرفته بود. پادشاه او را یك هفته آزاد كرد و طوطی از قفس بیرون پرید و از قصر بیرون رفت. بعد از یك هفته، دانه سیبی آورد و به پادشاه گفت كه هركس از میوة این دانة سیب بخورد، بیست سال جوان میشود. پادشاه دستور داد، دانة سیب را بكارند. بعد از پنج سال باغبان میوهای از این درخت چید تا برای پادشاه ببرد. در راه وزیر را دید و وزیر ماجرا را از باغبان پرسید. وزیر، با حیلهای باغبان را دنبال كاری فرستاد و سیب را پر از زهر كرد و وقتی باغبان برگشت، سیب را به او داد و با هم نزد پادشاه رفتند. وزیر به پادشاه گفت قبل از خوردن سیب آنها را به دو زندانی محكوم بخوراند تا مطمئن شود. دو زندانی سیب را خوردند و درجا مردند. پادشاه خشمگین، گلوی طوطی را آنقدر فشار داد تا طوطی خفه شد و مرد و وزیر خود را برای پادشاه عزیز كرد. باغبان از درخت دو سیب چید تا قبل از كشته شدن به دست پادشاه، او و زنش با خوردن سیب، بمیرند. آنها سیب را خوردند و ناگهان بیست سال جوانتر شدند. باغبان نزد پادشاه رفت و ماجرای خوردن سیب و ماجرای وزیر را به پادشاه گفت. پادشاه متوجه شد كه وزیر سیبها را از زهر پر كرده و دستور مجازات او را داد و دلش برای طوطی وفادارش سوخت. اما دیگر طوطی كشته شده بود و پشیمانی سودی نداشت. این مجموعه مشتمل بر داستانهای دیگری با نامهای اژدها، دختر پالاندوز، زن نادان، چوپان كچل شییدین خروس و شاه ظالم است." |