| • چکیده : |
,"استاد جلالالدین همایی به سال 1278 هـ . ش در محلهی پاقلعهی اصفهان دیده به جهان گشود. وی تحصیلات مقدماتی را نزد پدر و مادر فرا گرفت، سپس به فراگیری اصول و فروع، آداب وضو و نماز و روزه نزد "نبات بیگم" معروف به "ملاباجی" پرداخت. در 1285 به مكتب میرزا عبدالغفار پاقلعهای پاگذاشت. سپس در مدرسهی حقایق، آنگاه در مدرسهی قدسیه به تعلیم صرف و نحو و تحریر خط نسخ روی آورد. در 1307 به وزارت معارف وارد شد و در 1310 به تدریس ادبیات و فلسفهی دورهی متوسطه اشتغال ورزید. در 1312 با "صدری ثقفی" ازدواج كرد. همكاری در تدوین لغتنامه (1324)، شركت در نخستین کنگرهی نویسندگان (1225)، سفر به بیروت به منظور افتتاح كرسی زبان فارسی در دانشگاه بیروت (1334)، شركت در برنامهی رادیویی مرزهای دانش (1337)، عضویت در انجمن تحقیق در ادبیات و زبانهای خارجی (1341) از دیگر اقدامات اوست. وی به سال 1345 بازنشسته شد و در 1359 در تهران وفات یافت. كتاب حاضر به شرح زندگی و خدمات استاد جلالالدین همایی در قالب داستان اختصاص یافته است." |