| • چکیده : |
,"قوم آستك به نام های مختلفی، از جمله تنوچكا، مكزیكا و كل‌وا نیز نامیده شده است، این قوم در سال 1168 میلادی از آستلان، سرزمینی افسانه‌ای، به در? مكزیك آمد و كم‌تر از 5/1 قرن قلمروی خود را چنان توسعه داد كه وسعت سرزمین بیش از وسعت كنونی كشور مكزیك شد. اینان و نیاكانشان معتقد بودند كه نیروهای طبیعت، درست مانند بشر، اعمال خوب و بد می‌كنند. پس منطقی است كه این عناصر را به مثاب? خدایان یا خدابانوان مجسم كنند. پرسش آنان نیز شامل هدایا، نیایش و اجرای اعمال نمادینی می‌شد كه موجب می‌گشت تا نیروهای الهی به نفع عموم وارد عمل شوند. آن‌ها صدها خدا و خدابانو را می‌پرستیدند كه هر یك از آن‌ها بر یك یا چند فعالیت یا مظاهر طبیعت حاكم بود. خدایان كشاورزی بسیاری داشتند، زیرا فرهنگ آن‌ها به شدت مبنای زراعی داشت و معتقد بودند كه توان دنیا، فرآیندهایی كه زندگی را امكان پذیر می‌سازد (مانند باران یا انرژی خورشیدی) و نیز سرنوشت بشر بسته به خواست خدایان است. بعضی از این خدایان نیك‌خواه و بعضی به شدت بدخواه بودند. این قوم معتقد بود كه باید از اقتدار خدایان قدردانی كرد؛ پس برای آن كه‌از فاجعه‌هایی حذر كنند كه بی تفاوتی خدایان را می‌توانست به بار آورد، مراكز تشریفاتی عظیم برپا شد و آداب و اعمال مختلفی اجرا گشت و آن‌ها به درگاه آن خدایان ارزشمندترین دارایی بشری، یعنی حیات وی را پیشكش كردند. در كتاب حاضر خدایان آستك معرفی شده‌اند، از آن جمله می‌توان به خدایان آتش، خدایان آب و باران، خدابانوی بهار و گوهریان، خدایان پولكه و خدایان مرگ اشاره كرد. |