| • چکیده : |
,"اسماء الحسنی، عبارتاند از صفات عالی خداوند؛ یعنی هر اسمی دارای صفتی است و تمامی آنچه در پهن? گیتی آشكار میگردد، از مظاهر اسماء است. با یادآوری اسماء خداوند، آثار آنها در روح انسان رشد مییابد و نور آنها بر جانها میتابد و حكمت خداوند از یادآوری اسماء، این است كه آدمیان خود را به آن نامها زینت دهند و به آن صفتها بیارایند. نگارنده در این كتاب، با استناد به آیات، نامهای خداوند را توضیح میدهد. برخی از این نامها عبارتاند از: الله، الجبار، الخالق، الباری، البصیر، المذل، الحلیم، الغفور، الشكور، اللطیف، الحكیم، الحمید، الواسع، الغنی، المتعالی، الوارث، الرشید، الصبور، و الرئوف." |