| • چکیده : |
,"واژ? اصحاب به معنی همدم و مونس و یار و یاور است. اصحاب در قرآن به دو گروه تقسیم می‌شود؛ نخست گروهی كه راه عصیان و طغیان را در پیش گرفته‌اند و فرمان خدا را انكار كرده و پیرو خواهش‌های نفسانی خود شده‌اند. گروه دیگر، فرمان خداوند را اطاعت كرده و با شنیدن پیام پیام‌آوران الهی، پیرو راستین آنان شده‌اند. خداوند در قرآن برخی از صفات آنان را این‌گونه بیان می‌كند كه آنها «دارای صفات راستی، صفا، حیا، دانش، انصاف و... هستند» به طور كلی بیست و دو صحابه در قرآن معرفی شده است. از این میان، خداوند شمار هشت صحابه را تكریم و تشویق و باقی را تهدید نموده است. نگارنده در این كتاب اصحاب نامبرده شده در قرآن را معرفی می‌كند، از جمله: «اصحاب جنه، یاران بهشتی»، «اصحاب السعیر، ساكنان دوزخ»، «اصحاب القبور، كسانی كه به معاد اعتقادی ندارند» و «اصحاب الرس، گروهی كه پیامبران را دروغ می‌شمرند»." |