مشکل خانوادگی
ناشناس ( تحصیلات : لیسانس ، 23 ساله )
سلام چندوقته یکی ازقوام به من گیردادن که طلاق بگیرم باهاشون ازدواج کنم خانم اولش تازه طلاق گرفته یه بچه ۶ساله هم دارند.من ۴ساله ازدواج کردم علاقه ای به شوهرم نداشتم همون هفته اول منوبیخیال شدوخیانت کرد.تاپای طلاق رفتیم شوهرم راضی بودچون اون دختررو دوست داشت ولی اطرافیان من نذاشتن ودوباره باهرسختی باهم زندگی کردیم الان رابطه بدی نداریم ولی خانوادش همه پول شوهرمو ازش میگیرن نمیذارن چیزی ازخودمون داشته باشیم شوهرمم ازلحاظ رفتاری خیلی سرده.مسئولیت پذیر نیست.منم تاحدودی بهش علاقه مند شدم.ازطرفی هم خانوادم تحت فشارم میذارن که جدابشم.اون پسرهم علاقه زیادی به من داره.حالا نمیدونم چکارکنم واقعا سختمه .میخوام کاری کنم ازم دوربشه بچسبم به شوهرم وزندگیم .لطفا کمکم کنید
مشاور (خانم طیبه قاسمی)
با عرض سلام و احترام خدمت شما خواهر گرامی خواهر عزیزم ،تصمیم درستی گرفته اید که میخواهید به زندگی با شوهرتان ادامه بدهید حتی با وجود مشکلات گذشته ، چرا که ادامه این زندگی بیشتر به صلاحتان میباشد تا پاشیدگی یک خانواده و مشکلات زندگی با فرد مطلقه و دارای فرزند که گویی از چاله به چاه اوفتادن میباشد .برای دور شدن طرف مقابل از زندگیتان ابتدا باید با خودتان کنار بیایید و شک و دودلی های خود را درذهن خود رفع کنید چرا که این شک ها به احتمال زیاد به ایشان منتقل خواهد شد و گاهی روزنه امیدی برای اینکه شما را متقاعد کند در وجودشان ایجاد میشود .پس قاطعانه و بدون تردید با این قضیه برخورد کنید . و بدانید شوهرتان اگر چه اشکالاتی دارد ولی قطعا نکات مثبت زیادی دارد که به ادامه زندگی با ایشان امیدوار باشید و رفتارهای دیگر را با چشم پوشی و صبر به مرور اصلاح کنید. اگر شما قاطعیت خود را به فردی که مطلقه میباشد نشان ندهید به مرور تاثیر ایشان بر ذهنیت شما بیشتر خواهد شد وتصمیمی از روی هیجان خواهید گرفت و یک عمر پشیمانی را با خودتان خواهید داشت . هر گاه احساس کردید که در معرض مزاحمتی قرار گرفته اید در برابر آن سکوت نکنید. بسیاری از افراد با این تصور که این مزاحمت خود به خود قطع می شود، در برابر آن سکوت اختیار می کنند ولی مزاحم در بیشتر موارد سکوت شما را به عنوان ضعف یا تمایل شما تعبیر می کند و شما را طعمه راحتی فرض می کند. فکر نکنید که این ماجرا تقصیر شماست و باید تحملش کنید. قاطعانه جواب منفی بدهید. در بسیاری از فرهنگ ها مثل فرهنگ ما که تحمل کردن یک ارزش محسوب می شود، چنین سکوت هایی فراوان رخ می دهد.طبیعی است که احساس ناامنی و پریشانی کنید.با صراحت و قاطعیت از مزاحم بخواهید تا رفتارش را تغییر دهد.هنگام صحبت کردن درباره این موضوع کاملا جدی و قاطع باشید، لبخند نزنید و از او عذرخواهی نکنید. توضیح دهید که این رفتارش شما را آزار می دهد و بر روحیه شما تاثیر منفی می گذارد. و تمامی راه های ارتباطی را بسیار کاهش دهید تا کمتر به شما دسترسی داشته باشند و دیدارها را با این شخص تا حد ممکن قطع کنید و چه بهتر که کامل در دسترس ایشان نباشید .نسبت به علایم اولیه ظهور مزاحمت حساس باشید و با این تصور که خود به خود از بین خواهد رفت، آنها را نادیده نگیرید.در صورت متوقف نشدن رفتار مزاحم، می توانید او را رسما تهدید به شکایت کنید. فراموش نکنید که در این شرایط و دیدن جدیت و اصرار شما بر تصمیم خود ،به مرور ایشان از تغییر دیدگاه شما مایوس خواهد شد و دیگر اصراری براین قضیه نخواهد کرد اگر شک را در صحبت های شما ببیند قطعا ادامه خواهد داد پس این کاملا به شما بستگی دارد که به ادامه این مزاحمت دامن بزنید و یا خیر .پس به حفظ زندگیتان با جدیت مبادرت بورزید وگرنه قطعا با سستی شما ،زندگیتان از هم خواهد پاشید . با آرزوی خوشبختی و آرامش درکنار همسرتان در زندگی
{{Fullname}} {{Creationdate}}
{{Body}}