پرسش :
چرا بايد بعد از آميزش غسل كرد؟
پاسخ :
الإمام الصادق عليهالسلام
- لَمّا قالَ لَهُ الزِّنديقُ : ما عِلَّةُ غُسلِ الجَنابَةِ ، وإنَّما أتى حَلالاً ولَيسَ فِي الحَلالِ تَدنيسٌ؟ !: إنَّ الجَنابَةَ بِمَنزِلَةِ الحَيضِ ؛ وذلِكَ أنَّ النُّطفَةَ دَمٌ لَم يَستَحكِم ، ولا يَكونُ الجِماعُ إلاّ بِحَرَكَةٍ شَديدَةٍ وشَهوَةٍ غالِبَةٍ ، فَإِذا فَرَغَ تَنَفَّسَ البَدَنُ ووَجَدَ الرَّجُلُ مِن نَفسِهِ رائِحَةً كَريهَةً فَوَجَبَ الغُسلُ لِذلِكَ ، وغُسلُ الجَنابَةِ مَعَ ذلِكَ أمانَةٌ اِئتَمَنَ اللّه عَلَيها عَبيدَهُ لِيَختَبِرَهُم بِها .
امام صادق عليهالسلام
- در پاسخ زنديقى كه پرسيد : علّت غسل جنابت چيست ؟ همانا آميزشكننده ، كارى حلال انجام داده است و كار حلال هم مايه آلودگى نيست: جنابت ، همانند حيض است ؛ چرا كه نطفه ، خونى است استحكام نايافته و آميزش هم امكانپذير نيست ، مگر به حركتى سخت و شهوتى چيره . پس ، چون به پايان رسانَد ، بدن ، نفس مىكشد و مرد از نفس آن ، در خود بويى بد احساس مىكند . غسل براى همين واجب شده است و البته غسل جنابت ، افزون بر اين ، امانتى است كه خداوند به بندگان خويش سپرده است تا از اين رهگذر ، آنان را بيازمايد .
الاحتجاج ، جلد 2 ، صفحه 239 ، حديث 223 ، المناقب لابن شهرآشوب ، جلد 4 ، صفحه 264 ، بحار الأنوار ، جلد 47 ، صفحه 220 ، حديث 6 دانش نامه احاديث پزشكي : 1 / 626
*******
امام رضا عليهالسلام :
عِلَّةُ غُسلِ الجَنابَةِ النَّظافَةُ لِتَطهيرِ الإِنسانِ مِمّا أصابَ مِن أذاهُ وتَطهيرِ سائِرِ جَسَدِهِ ؛ لِأَنَّ الجَنابَةَ خارِجَةٌ مِن كُلِّ جَسَدِهِ فَلِذلِكَ وَجَبَ عَليهِ تَطهيرُ جَسَدِهِ كُلِّهِ ، وعِلَّةُ التَخفيفِ فِي البَولِ وَالغائِطِ أنَّهُ أكثَرُ وأدوَمُ مِنَ الجَنابَةِ ، فَرَضِيَ فيهِ بِالوُضوءِ لِكَثرَتِهِ ومَشَقَّتِهِ ومَجيئِهِ بِغَيرِ إرادَةٍ مِنهُ ولا شَهوَةٍ ، وَالجَنابَةُ لا تَكونُ إلاّ بِالاِستِلذاذِ مِنهُم وَالإِكراهِ لِأَنفُسِهِم ؛
علّت غسل جنابت ، پاكيزگى است تا انسان از آنچه از آزردگى آن كار ديده است ، تطهير شود و همه تن او پاك گردد ؛ زيرا جنابت ، از همه بدن شخص برخاسته و از همين رو ، تطهير همه بدن بر او واجب شده است .
امّا علّت آسانتر گرفتن درباره پيشاب و مدفوع ، آن است كه از جنابت بيشتر و هميشگىترند و از همين رو ، به سبب فراوانى ، مشقتآورى و بيرون آمدن آنها بدون خواست و شهوت ، خداوند ، در اين باره به وضو بسنده داشته است ، در حالى كه جنابت ، تنها از لذّتجويى و لذّتيابى و وا داشتن خود به اين كار از انسان برمىخيزد .
كتاب من لا يحضره الفقيه ، جلد 1 ، صفحه 76 ، حديث 171 ، عيون أخبار الرضا عليهالسلام ، جلد 2 ، صفحه 88 ، حديث 1 ، علل الشرائع ، صفحه 281 ، حديث 1 كلاهما عن محمّد بن سنان ، المناقب لابن شهرآشوب ، جلد 4 ، صفحه 355 ، بحار الأنوار ، جلد 81 ، صفحه 2 ، حديث 2 دانش نامه احاديث پزشكي : 1 / 628
الإمام الصادق عليهالسلام
- لَمّا قالَ لَهُ الزِّنديقُ : ما عِلَّةُ غُسلِ الجَنابَةِ ، وإنَّما أتى حَلالاً ولَيسَ فِي الحَلالِ تَدنيسٌ؟ !: إنَّ الجَنابَةَ بِمَنزِلَةِ الحَيضِ ؛ وذلِكَ أنَّ النُّطفَةَ دَمٌ لَم يَستَحكِم ، ولا يَكونُ الجِماعُ إلاّ بِحَرَكَةٍ شَديدَةٍ وشَهوَةٍ غالِبَةٍ ، فَإِذا فَرَغَ تَنَفَّسَ البَدَنُ ووَجَدَ الرَّجُلُ مِن نَفسِهِ رائِحَةً كَريهَةً فَوَجَبَ الغُسلُ لِذلِكَ ، وغُسلُ الجَنابَةِ مَعَ ذلِكَ أمانَةٌ اِئتَمَنَ اللّه عَلَيها عَبيدَهُ لِيَختَبِرَهُم بِها .
امام صادق عليهالسلام
- در پاسخ زنديقى كه پرسيد : علّت غسل جنابت چيست ؟ همانا آميزشكننده ، كارى حلال انجام داده است و كار حلال هم مايه آلودگى نيست: جنابت ، همانند حيض است ؛ چرا كه نطفه ، خونى است استحكام نايافته و آميزش هم امكانپذير نيست ، مگر به حركتى سخت و شهوتى چيره . پس ، چون به پايان رسانَد ، بدن ، نفس مىكشد و مرد از نفس آن ، در خود بويى بد احساس مىكند . غسل براى همين واجب شده است و البته غسل جنابت ، افزون بر اين ، امانتى است كه خداوند به بندگان خويش سپرده است تا از اين رهگذر ، آنان را بيازمايد .
الاحتجاج ، جلد 2 ، صفحه 239 ، حديث 223 ، المناقب لابن شهرآشوب ، جلد 4 ، صفحه 264 ، بحار الأنوار ، جلد 47 ، صفحه 220 ، حديث 6 دانش نامه احاديث پزشكي : 1 / 626
*******
امام رضا عليهالسلام :
عِلَّةُ غُسلِ الجَنابَةِ النَّظافَةُ لِتَطهيرِ الإِنسانِ مِمّا أصابَ مِن أذاهُ وتَطهيرِ سائِرِ جَسَدِهِ ؛ لِأَنَّ الجَنابَةَ خارِجَةٌ مِن كُلِّ جَسَدِهِ فَلِذلِكَ وَجَبَ عَليهِ تَطهيرُ جَسَدِهِ كُلِّهِ ، وعِلَّةُ التَخفيفِ فِي البَولِ وَالغائِطِ أنَّهُ أكثَرُ وأدوَمُ مِنَ الجَنابَةِ ، فَرَضِيَ فيهِ بِالوُضوءِ لِكَثرَتِهِ ومَشَقَّتِهِ ومَجيئِهِ بِغَيرِ إرادَةٍ مِنهُ ولا شَهوَةٍ ، وَالجَنابَةُ لا تَكونُ إلاّ بِالاِستِلذاذِ مِنهُم وَالإِكراهِ لِأَنفُسِهِم ؛
علّت غسل جنابت ، پاكيزگى است تا انسان از آنچه از آزردگى آن كار ديده است ، تطهير شود و همه تن او پاك گردد ؛ زيرا جنابت ، از همه بدن شخص برخاسته و از همين رو ، تطهير همه بدن بر او واجب شده است .
امّا علّت آسانتر گرفتن درباره پيشاب و مدفوع ، آن است كه از جنابت بيشتر و هميشگىترند و از همين رو ، به سبب فراوانى ، مشقتآورى و بيرون آمدن آنها بدون خواست و شهوت ، خداوند ، در اين باره به وضو بسنده داشته است ، در حالى كه جنابت ، تنها از لذّتجويى و لذّتيابى و وا داشتن خود به اين كار از انسان برمىخيزد .
كتاب من لا يحضره الفقيه ، جلد 1 ، صفحه 76 ، حديث 171 ، عيون أخبار الرضا عليهالسلام ، جلد 2 ، صفحه 88 ، حديث 1 ، علل الشرائع ، صفحه 281 ، حديث 1 كلاهما عن محمّد بن سنان ، المناقب لابن شهرآشوب ، جلد 4 ، صفحه 355 ، بحار الأنوار ، جلد 81 ، صفحه 2 ، حديث 2 دانش نامه احاديث پزشكي : 1 / 628
تازه های پرسش و پاسخ
ارسال نظر
در ارسال نظر شما خطایی رخ داده است
کاربر گرامی، ضمن تشکر از شما نظر شما با موفقیت ثبت گردید. و پس از تائید در فهرست نظرات نمایش داده می شود
نام :
ایمیل :
نظرات کاربران
{{Fullname}} {{Creationdate}}
{{Body}}