پرسش :

زنى به همراه شوهرش در روز یازدهم جهت رمى به طرف جمرات حرکت مى کند که بر اثر شدت گرمى هوا و کثرت جمعیت، شوهر خود را گم مى کند، حالت اضطراب و شوکه شدن به او دست مى دهد و به زمین مى افتد، مأمورین او را به بیمارستان منتقل مى کنند، بعد از چهار روز تفحص و جستجوى زیاد در بیمارستان پیدا مى شود که قادر به سخن گفتن نبوده و حتى قادر به انجام بقیه اعمال حج نمى باشد و در فاصله این مدت همراهان او شوهرش را تکلیف مى کنند که به نیابت از خانواده خودش بقیه اعمال او را انجام دهد، آنچه مسلم است این بوده که شوهر در حال ناراحتى و اضطراب و حواس پرتى بوده، ولى از او که سؤال مى شود اعمال نیابتى را انجام دادید یا نه جواب مى دهد بلى انجام دادم، پس از مراجعت از حج شوهرش قسم جلاله یاد مى کند که من حالم بجا نبوده، و اعمال نیابتى را انجام ندادم و اظهار مى کند که اجتماع ما با هم حرام است، آیا حج صحیح است یا نه؟ و در صورت عدم صحت آیا با نیابت کفایت مى کند یا این‌که لازم است خودش بقیه اعمال حج را انجام دهد و قربانى که به واسطه عدم بیتوته در منى مى باشد، آیا در محل خودش ذبح کند کافى است و یا باید به منى فرستاده شود؟

پاسخ :
نیابتش صحیح نیست، و اعمال حج را (طواف و نماز و سعى را) باید خودش انجام دهد، و اگر نمى تواند نائب بگیرد، و اگر ماه ذى الحجة بگذرد بنابر احتیاط واجب حج مورد اشکال است، و اگر استطاعت او باقى است سال آینده حج نماید. و نسبت به ترک رمى، اگر در مکه است قضا کند، و اگر از مکه خارج شده بنابر احتیاط واجب سال آینده خودش و اگر نتواند نائبش قضا نماید، و نسبت به مبیت مذکور بنابر احتیاط واجب کفاره بدهد.

منبع: wahidkhorasani.com